ديروز در ناهارخوري بحث در رابطه با تظاهرات روز كارگر به مطلب بهره وري نيروي كار كشيده شد يكي از مديران اين مطلب را مطرح كرد كه اگر ما كارگران قراردادي را استخدام نمائيم بهره وري كاهش مي يابد. اين مطلب به نظر من درست نيامد و بحث بالا گرفت
مدير توليد از اتفاقي گفت كه همان روز رخ داده بود و آن در گيري يكي از كارگران خط مونتاژ با سرپرست خود بود چرا كه سر پرست از وي كه كارش تمام شده بود خواسته كه كاري ديگر انجام دهد.
حقيقت اين است كه نه مديران ما و بالطبع آن رؤسا و سرپرستان ما چيزي از مديريت رفتار انساني نمي دانند و اين ناداني آنها را به سمت و سويي مي برد كه با كارگر درگير شوند و تنها راه علاج اين نوع درگيريها را زور مي دانند.
ممكن است كارگراني راحت طلب و بيمار وجود داشته باشند اما آيا واقعا تمامي كارگران به همين گونه اند؟ آيا اگر تمام كارگران شركتها قراردادي شوند بهره وري افزايش مي ياشد؟
بر اساس نظريه دكتر اريك برن انسانها نياز به نوازش دارند ( نوازش به معناي برسميت شناخته شدن است، خواه مثبت و خواه منفي )
بدترين چيز براي يك انسان اين است كه به حساب آورده نشود و با او مانند يك وسيله و ماشين رفتار كنيم.
انسانها طالب نوازش مثبتند ولي اگر به آنها داده نشود كاري ميكنند كه لا اقل نوازش منفي دريافت كنند. انتظار رفتار منفي و پرخاشگرانه از كارگري كه به وي و خواسته ها و افكار وي هيچ اهميتي داده نمي شود امر بعيدي نيست.