مدیریت بر نعمتها

دو سال پیش یکی از شرکتهای تحت پوشش تبلیغات عجیبی که بیش تر به ضد تبلیغ شبیه بود از تلویزیون پخش می کرد. یکی از دوستان دوران تحصیلم در مقطع فوق لیسانس در آن شرکت شاغل بود . در دیداری که با وی دست داد از اینکه با وجود حضور وی چنین تبلیغی از آن شرکت پخش می شود اظهار تعجب کردم. 

وی گفت : چه کاری از دست من بر می آید وقتی نه کسی به تخصص من توجه دارد و نه به حرف من گوش میکند؟ یک جوان  لیسانسیه ی کامپیوتر را به عنوان مدیر فروش منصوب کرده اند و وی خودش را در هر زمینه ای عقل کل می داند.

براستی اگر مدیران قدر نعمتهایی را که به اشکال مختلف به آنها عطا شده میدانستند صنعت ما اینهمه دچار مشکل بود؟ آیا دانش پرسنل یکی از نعمتها نیست؟

خداوند منان در قرآن می فرماید: ثم لتسئلن یومئذ عن النعیم ( سوره تکاثر آیه ۸)  سپس در آنروز در مورد نعمتها مورد بازخواست قرار میگیرید.

 

 

  

مديريت اسلامي

در يكي از پستها ي قبلي نوشته ام كه به مديريت بومي اعتقادي ندارم. از نظر من شاخ گل هرجا كه مي رويد گل است علم نيز مشرق و مغرب ندارد.
اما نمي توان اين نكته را ناديده گرفت كه مديريت جزئي از علوم رفتاري است ( حداقل بخشي از آن ) و بر همين اساس متاثر از ارزشها و نگرشهاي مدير است. از اين ديد شايد بتوان گفت كه ما مي توانيم مديريت اسلامي داشته باشيم يعني نحوه ي رفتاري كه نشات گرفته از آموزه هاي قرآني باشد.
امروز صبح در هنگام قرائت روزانه ي قرآن ( البته عادتي است كه پس از سالها دوباره آن را شروع كرده ام ) آيه اي توجهم را جلب كرد، آيه ي 159 سوره ي آل عمران:
(اى رسول ما!) پس به خاطر رحمتى از جانب خدا (كه شامل حال تو شده،) با مردم مهربان گشته‏اى و اگر خشن و سنگدل بودى، (مردم) از دور تو پراكنده مى‏شدند. پس از (تقصير) آنان درگذر و براى آنها طلب آمرزش كن و در امور با آنان مشورت نما، پس هنگامى كه تصميم گرفتى (قا طع باش و) بر خداوند توكّل كن. براستى كه خداوند توكّل كنندگان رادوست مى‏دارد. (ترجمه از آقاي قرائتي )

در آين آيه به چند صفت پيامبر اشاره شده است:
نرم خويي و عدم برخورد خشن و سنگ دلانه
گذشت از خطاها
مشورت با زير دستان
توكل بر خدا ( قاطعيت در انجام ) پس از تصميم گيري

صفاتي كه دستاوردهاي علمي مديريت رفتار سازماني نيز بر آنها تاكيد دارد.
------------------------------------------------------------
فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لاَنفَضُّواْ مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِي الأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّهِ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ